Miesięczne archiwum: Luty 2013

Charakterystyka zbiorowości próbnej

Badania przeprowadzono w listopadzie 1999 roku w szkołach podstawowych dwóch różnych ośrodków:

a)        wiejskim – Szkoła Podstawowa w Rytwianach;

b)        miejskim – Szkoła Podstawowa nr 5 w Tarnobrzegu.

Badaniem objęłam grupę 120 respondentów: 66 dziewcząt i 53 chłopców[1] ósmych klas szkół podstawowych, w wieku od 13 do 16 lat,  w tym:

  1. c)        50 uczniów ze Szkoły Podstawowej  w Rytwianach;
  2. d)        70 uczniów ze Szkoły Podstawowej nr 5 w Tarnobrzegu (Tabela 2).

Tabela 2 – Struktura próby badawczej według płci

Płeć

n

%

Dziewczęta

66

55,5

Chłopcy

53

44,5

Ogółem

119

100,0

Tabela 3 – Struktura próby badawczej według miejsca zamieszkania

Miejscowość

n

%

Rytwiany

50

41,7

Tarnobrzeg

70

58,3

Ogółem

120

100,0

Badania przeprowadziłam osobiście. Kwestionariusze ankiety zostały rozprowadzone przez badającego. Niezależnie od tego, że kwestionariusz ankiety zawierał krótką notkę dotyczącą celu badań, uznano za stosowne udzielenie uczniom dodatkowej informacji o tym, do jakiego celu zostaną wykorzystane ich wypowiedzi i czego się od nich oczekuje. Ankieta miała charakter anonimowy. Całkowitą anonimowość badań uznano bowiem za niezbędny warunek pomyślnego ich przeprowadzenia. Czas wypełnienia ankiety w jednej klasie wynosił 30-40 minut. Badania przeprowadzono osobno w każdej klasie (łącznie 4 klasy). Uczniowie byli zainteresowani badaniem, zadawali liczne pytania dotyczące przede wszystkim celu przeprowadzanych badań, chętnie wypełniali ankietę w warunkach skupienia i ciszy.

Uzasadnieniem objęcia badaniami uczniów w tym wieku był między innymi fakt, że są to ludzie młodzi, którzy znajdują się w krytycznym dla nich okresie. Jest to wiek dorastania, w którym kształtuje się osobowość. Wiek ten jest okresem wszelkich przemian fizycznych i psychicznych. Może się on zacząć już około 11 roku życia, a zakończyć około osiemnastego. Jest to skomplikowany proces rozwojowy obejmujący dojrzewanie fizjologiczne. To sprawia, że młodzież ma wiele problemów i kłopotów z dorastaniem i dostosowaniem swego postępowania do nowych zadań, sytuacji i pełnienia ról społecznych. Często zachowanie się młodzieży odbiega od nakreślonych norm i stawianych jej wymogów. „Jeśli formy tych zachowań zaczynają stawać w jaskrawej sprzeczności z założeniami wychowawczymi i utrzymuje się to przez dłuższy czas, wówczas określa się je jako trudności wychowawcze.”[2] Poza tym jest to okres, który wiąże się z przejściem do innej szkoły – średniej bądź zawodowej.


[1]    Jedna z osób biorących udział w badaniu nie określiła swojej płci.

[2]    B. Przygoda, Nikotynizm wśród dzieci i młodzieży, dz. cyt. s.199.