Etapy Konferencji Grupy Rodzinnej

Na przebieg Konferencji Grupy Rodzinnej składa się pięć etapów[1]:

a)      Dzielenie się informacjami. Osoba zgłaszająca przedstawia dokładnie sytuację rodziny, w której się ona znalazła, odpowiada na wszelkie pytanie, rozwiewa wątpliwości uczestników konferencji. Przedstawia także możliwości wsparcia i pomocy jakie oferuje rodzinie system pomocy społecznej oraz specjaliści danej dziedziny, której dotyczy problem (np. specjalista ds. uzależnień, przemocy domowej etc.). w tym etapie konferencji uczestniczą: rodzina, koordynator, osoba zgłaszająca (najczęściej pracownik socjalny), specjaliści.

b)      Prywatny czas dla rodziny. Na tym etapie rodzina pozostaje sama, ustala szczegółowy plan działania, szuka optymalnych rozwiązań.

c)      Zaakceptowanie (bądź nie) planu stworzonego przez rodzinę. Na tym etapie pracownik socjalny włącza się do pracy i pomaga ustalić sposoby wprowadzenia planu w życie. Trzeba tutaj pamiętać, że plan ma być bezpieczny dla dzieci i rodziny, w przeciwnym przypadku nie można go przyjąć.

d)     Realizacja planu. Każdy uczestnik konferencji otrzymuje od koordynatora plan działania jaki ustaliła i podpisała rodzina. Plan jest „formą zobowiązania wobec jego postanowień”[2].

e)      Kontrola realizacji planu. Po odbyciu konferencji rodzina wraca niejako do osoby, która pracowała z nią przed konferencją. Rodzina wyznacza spośród swoich członków osobę, która będzie regularnie informowała pracownika socjalnego o postępach w realizacji planu, a w razie potrzeby zwróci się do niego o pomoc. Koordynator kończy swoja rolę.

Zasadniczo metoda Konferencja Grupy Rodzinnej może być zastosowana w każdym przypadku. Najczęściej stosuje się ją, gdy:

  • w rodzinie występują poważne problemy zdrowotne (np. rodzice, dzieci, osoby starsze, wymagające opieki),
  • rodzice mają ograniczoną władzę rodzicielską lub są uzależnieni (np. od środków psychoaktywnych, alkoholu etc.),
  • dzieci doświadczają przemocy (psychicznej, fizycznej, seksualnej), sprawiają trudności opiekuńczo-wychowawcze (np. trudności z nauką, z realizacja obowiązku szkolnego, z zachowaniem),
  • dzieci są młodocianymi rodzicami lub przebywają w placówkach (np. opiekuńczo-wychowawczych),

Konieczna w tej metodzie jest ostrożność i wyczucie w nazwaniu głównego problemu rodziny.

Metoda Konferencja Grupy Rodzinnej przekonuje do siebie coraz szersze grono osób. Dość poważnie dobrze zakorzeniła się już w systemie pomocy społecznej naszego województwa.

——–

[1] K. Mimiec, Pomoc rodzinie dotkniętej przemocą z wykorzystaniem metody Konferencja Grupy Rodzinnej, w: es.O.es nr 2/2007, Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Krakowie, s.19. Jarosław Przeperski wyróżnia trzy podstawowe etapy KGR. Są to: przygotowanie KGR, spotkanie rodziny na konferencji oraz realizacja planu i monitorowanie wypełniania ustaleń konferencyjnych.

[2] K. Mimiec, dz. cyt., s.19.